De Rotterdamse Graansilo bestaat uit een complex van totaal drie silo’s die in een tijdsbestek van vijftig jaar aan de Maashaven Zuidzijde zijn gebouwd.

1906

In 1906 werd aan de Rotterdamse Graansilo Maatschappij de bouwvergunning verleend tot het bouwen van de Graansilo. Architecht J.P. Stok Wzn. was verantwoordelijk voor het ontwerp. Met zijn twintig meter hoge onderkelderde silo met een capaciteit van 20.000 ton behoorde deze Graansilo tot de grootste van Europa

historie19002

1919

In 1919 werd overeengekomen dat de Rotterdamse Graansilo Maatschappij in het bezit kwam van de Internationale Controle Maatschappij (ICM) en de Graan Elevator Maatschappij. Door de groeiende vraag naar opslagruimte besloot het bestuur kort na overname de capaciteit van de bestaande silo te vergroten.

De architecten J.A. Brinkman en L.C. van der Vugt werden hiervoor benaderd. Zij gingen de uitdaging aan om op het beschikbare terrein een zo groot mogelijk silogebouw te bouwen zonder buitengewoon kostbare constructies. Zij kwamen met een ontwerp van een silo die twee maal zo hoog is als de eerste: een 48 meter hoge silo met een capaciteit van 44.000 ton. De verwerkingssnelheid van de nieuwe graansilo was 1600 ton per uur.

Binnen in het gebouw aan de noordoostkant staat een bijna 60 meter hoge elevatortoren, waarin zich het trappenhuis, de liften en twee verticale leidingsschachten bevinden. De bouw van deze veertien verdiepingen tellende toren nam slechts 29 werkdagen in beslag. In deze elevatortoren zijn door de Maassilo / Factory 010 een nieuwe ingang gecreëerd met twee nieuwe liftschachten van 40 meter hoogte voor de presentatiezalen op de 10e verdieping.

1951

In 1951 werd naar het ontwerp van de architecten A.G. Postma en J.D. Postma een tweede en laatste uitbreiding gerealiseerd. Dit ontwerp bestond uit een tweeledig, bijna 40 meter hoog complex met een capaciteit van 22.000 ton. Aan de Brielselaanzijde bevindt zich een decoratief betonraster dat het complex een transparante uitstraling geeft. Door dit transparante element werd de derde uitbreiding al snel “De Tuin” genoemd. De totale capaciteit na uitbreiding bedroeg 90.000 ton.

1980

In de jaren ’80 bleek al snel dat het Maashavencomplex zich moeilijk liet automatiseren. Mede om die reden werd eind jaren ’90 gezocht naar een andere locatie, die werd gevonden in de vorm van een silo in het Botlekgebied. De Graansilo bleef tot juli 2003 in gebruik als opslag. Na bijna 90 jaar als graanpakhuis te hebben gefunctioneerd werd de Maashavensilo aangekocht door het OBR vanwege de strategische ligging van het complex als as tussen de Kop van Zuid en Zuidplein. Slopen was geen optie en de Graansilo kreeg een nieuwe bestemming.

In 2003 begon de verbouwing van de oude Graansilo naar evenementenlocatie.

2003

In juli 2003 werd de sleutel overhandigd aan de nieuwe huurder, en evenementenlocatie Maassilo was geboren. Voordat de Graansilo in gebruik genomen werd, diende eerst nog flink verbouwd te worden. Het leek een onmogelijke opgave. Om te beginnen moest het pand worden leeggeruimd en schoongemaakt, tientallen centimeters stof werden verwijderd en diverse sloopwerkzaamheden vonden plaats. Een indeling van zalen, entrée, garderobe en toiletunits werd gemaakt, een nieuwe betonnen vloer over de gehele begane grond gestort, etc. Nadat allereerst een ruwe schoonmaak plaatsvond, werden vervolgens diverse installaties uit het pand gesloopt. Maar het meest spectaculaire sloopwerk bestond toch wel uit het verwijderen van enkele kolommen in de grote zaal. Na diepgaande berekeningen door ingenieursbureau IOB werden enkele betonnen kolommen in drie fases met dynamiet opgeblazen. Zodoende ontstonden in deze zaal goede zichtlijnen. Daar waar nodig werden de verwijderde betonnen pilaren vervangen door smallere, met beton gevulde stalen kolommen.

Uitgangspunt bij deze verbouwing was het behoud van zoveel mogelijk authentieke details en industriële uitstraling. Oude silotrechters en buizen zijn in het zicht gebleven en verwerkt in het interieur-,  licht- en geluidsplan. Ook de betonnen vloeren, de uit beton opgetrokken barren en de zware stalen nooddeuren zorgen voor een industriële uitstraling waarbij de oorspronkelijke functie van het gebouw nog altijd zichtbaar is.

In Mei 2004 opende de Maassilo evenementenlocatie haar deuren. Vanaf opening tot december 2006 was de Maassilo het onderkomen van danceclub Now&Wow, die elke zaterdagnacht een clubnacht organiseerde.

2007

In 2007 besloot Now&Wow een ander onderkomen te zoeken en ging de Maassilo verder als zelfstandige evenementenlocatie. Het is door de authentieke en karakteristieke uitstraling een unieke locatie voor bedrijfsfeesten, dancefeesten, productpresentaties, seminars etc.
Naast de entrée met garderobe en EHBO ruimte, beschikt de Maassilo met de Factory 010, RAAF en de nieuwe lunchroom over vijftien zalen die afzonderlijk of in combinatie met elkaar gehuurd kunnen worden.